Pokaż w Mapach Google, jakie czynności wykonuje Twoja kancelaria notarialna i jak umówić wizytę

Najpierw czynności, potem umówienie wizyty, potem przygotowanie, na końcu kancelaria

Porządek wynika z tego, co ktoś chce wiedzieć, zanim stanie przed biurkiem notariusza. Na końcu każdego kroku stoi coś, co notariusz potwierdził.

1. 1

   Pokazać czynności, które notariusz potwierdza dla tego kraju

   Każda czynność trafia jako osobna linia usługi, w brzmieniu notariusza dla kraju, w którym działa kancelaria, a czynności, których kancelaria nie wykonuje, są nazwane, żeby czytelnik mógł ją wykluczyć jeszcze przed podróżą. Zakresu czynności nie przenosimy z jednego kraju do drugiego. Ty zatwierdzasz listę i jej brzmienie.

2. 2

   Powiedzieć wprost, czy się umawiać, czy przyjść, i jak się umówić

   Kancelaria, która przyjmuje wyłącznie umówionych gości, nigdy nie jest pokazywana jako taka, do której wchodzi się bez umawiania. Wytyczne Google mówią, że firma działająca wyłącznie po umówieniu nie powinna podawać godzin. Drogę umówienia opisuje się słowami i sprawdza do ostatniej strony, a okno bez rezerwacji pojawia się tylko wtedy, gdy je potwierdzisz.

3. 3

   Odesłać do własnej instrukcji kancelarii na wizytę

   Profil linkuje do instrukcji, którą zatwierdziła Twoja kancelaria, i podaje kontakt do pytań. Nie publikujemy żadnej uniwersalnej listy dokumentów i żadnej Twojej nie przepisujemy. Ty potwierdzasz, gdzie instrukcja leży, i dbasz o jej aktualność.

4. 4

   Opisać kancelarię tak, jak znajduje ją człowiek

   Prawdziwy adres, wejście, z którego ludzie korzystają, piętro i domofon trafiają na profil prostymi słowami, a pinezka stoi przy tych drzwiach. Godziny idą za zasadą umawiania z kroku drugiego, a tam, gdzie godziny są pokazane, godziny specjalne pokrywają przerwę trwającą do sześciu dni. Ty potwierdzasz wejście i dostęp.

Co starzeje się na wizytówce kancelarii notarialnej i co zamienia się w obietnicę

Kancelaria potrafi całymi latami nie zmieniać się w widoczny sposób i to jest pułapka: godziny, sposób umawiania, notariusz, który przyjmuje, i instrukcja wizyty idą dalej, a wizytówka stoi tak, jak ją założono.

• Lista czynności przepisana z katalogu albo ze strony pisanej dla innego kraju: profil przypisuje kancelarii rzeczy, których nigdy nie robiła, a ludzie przychodzą właśnie po nie.
• Godziny wyglądające jak okienko otwarte dla każdego, w profilu kancelarii, która przyjmuje wyłącznie umówionych gości. Ludzie stoją pod zamkniętymi drzwiami o godzinie, którą mapa podała jako dobrą.
• Lista dokumentów wklejona do opisu z forum, dawno nieaktualna wobec instrukcji, którą kancelaria dziś sama publikuje, i cytowana przy biurku przez gościa, który zastosował się do niej co do joty.
• Przycisk umówienia wizyty, który prowadzi na stronę główną, martwy adres po przebudowie witryny albo formularz bez miejsca na wpisanie, czego wizyta dotyczy, więc człowiek rezygnuje albo dzwoni.
• Zdanie o statusie, uprawnieniach lub pozycji notariusza, ułożone własnymi słowami profilu: jedyny w okolicy, najbardziej znany, upoważniony do wszystkiego. Status notariusz opisuje sam, swoim brzmieniem, a nie my.
• Zdjęcia, których nie powinno być na widoku: dokumenty gościa na biurku, rejestr, odcisk pieczęci, ekran odwrócony o kilka stopni za bardzo w stronę aparatu.

Jak mija miesiąc z wizytówką kancelarii notarialnej

Każdy przegląd zaczyna się od własnego zapisu kancelarii w czterech sprawach: czynności, które notariusz wymienia w tym miesiącu, zasada umawiania, adres instrukcji i wejście. Zgłaszane są tylko te linie, które przestały się z nim zgadzać.

• Czynności czyta się według bieżącej listy notariusza. Pozycja trafia na profil, kiedy notariusz ją wymieni, i schodzi z niego, kiedy notariusz przestaje ją wykonywać; nie czekamy na zmianę pory roku i nie kierujemy się tym, co ma na stronie sąsiednia kancelaria.
• Drogę umówienia wizyty przechodzi się jak gość: link otwiera się do ostatniej strony, pod numer się dzwoni, formularz się wysyła, a wynik zapisuje z datą.
• Link do instrukcji przygotowania otwiera się co miesiąc, a gdy kancelaria przeniosła lub przepisała tę stronę, link dostaje nowy adres. Menedżer nie pisze listy dokumentów, nie skraca jej i nie streszcza.
• Godziny zestawia się z tym, jak ludzi naprawdę się przyjmuje. Dni robocze, okna z rezerwacją i bez niej oraz godziny, w których odpowiada recepcja, trzyma się osobno, żeby profil nie pokazał otwartej kancelarii komuś, kogo nikt nie przyjmie.
• Daty zmian w przyjęciach wpisuje się z wyprzedzeniem: święta państwowe, nieobecności notariusza, dni, w których kancelaria pracuje gdzie indziej. Tam, gdzie profil pokazuje godziny, przerwa do sześciu dni staje się godzinami specjalnymi, a dłuższa oznaczeniem tymczasowo zamknięte; tam, gdzie godzin nie ma, przerwę pokrywa wpis z datą. Link do rezerwacji sprawdza się pod kątem tego, czy nie oferuje terminów w środku przerwy.
• Zanim zdjęcie pójdzie na profil, powiększa się je do pełnej rozdzielczości, a te, które dodają goście, przegląda się pod kątem dokumentów, rejestrów, odcisków pieczęci i ekranów. Nasze zdjęcia wycofujemy, gdy wykryjemy problem, a zdjęcia gości zgłaszamy do Google.

Odpowiedzi, gdy samej wizyty nie wolno opisać

Opinie o kancelarii notarialnej opisują wizytę: czekanie, czynność, której nie dało się wykonać, brakujący dokument, odmowę. Publiczna odpowiedź nie powinna niczego z tego wyjaśniać, bo wyjaśnienie oznaczałoby opisanie, po co ktoś przyszedł. Kancelaria i menedżer uzgadniają brzmienie najpierw, zanim powstanie jakakolwiek odpowiedź.

• Na opinię, że kogoś odesłano, odpowiadamy tym, jak kancelaria przedstawia swoje czynności i sposób umawiania, oraz numerem do kontaktu. Odpowiedź nie podaje powodu w sprawie tej osoby i nie spiera się o to, czy kancelaria miała rację.
• Skarga na czekanie albo na wizytę, która nie zmieściła się w czasie, dostaje jedną ogólną linijkę z numerem kancelarii. Żaden nowy termin nie pada publicznie i nic nie jest obiecywane na przyszłość.
• Opinia o brakującym dokumencie dostaje odesłanie do miejsca, w którym kancelaria publikuje instrukcje wizyty. Odpowiedź nie mówi, czego danej osobie zabrakło, i nie wylicza, co kto powinien był przynieść.
• Podziękowania przyjmujemy ciepło i krótko. Odpowiedź nie wymienia czynności, dokumentu, daty ani osoby i niczym nie daje czytelnikowi do zrozumienia, że autor w ogóle był w kancelarii.
• Opinii o zapłaconej kwocie nie rozstrzyga się publicznie i nie cytuje się żadnej liczby. Trafia ona do kancelarii, która załatwia sprawę telefonicznie, a odpowiedź publiczna zostaje jedną ogólną linijką z numerem kancelarii i niczego nie potwierdza co do płatności.

Jeden notariusz, wspólne pomieszczenia z kolegą albo druga kancelaria

1. Tydzień 1

   Inwentaryzacja. Menedżer spisuje, co profil twierdzi dziś: każde pole, od kategorii po zdjęcia. Notariusz czyta spis i zaznacza, co jest prawdą, a dopóki tego nie zrobi, żadne pole nie jest edytowane.

2. Tydzień 2

   Czynności. Usługi zostają przepisane jako osobne czynności, które notariusz potwierdza dla tego kraju, jego słowami. To, co pożyczono z innego porządku prawnego, znika, a kategorię główną porównuje się z tym, co Google oferuje w danym kraju.

3. Tydzień 3

   Umówienie wizyty i przygotowanie. Drogę umówienia przechodzi się do ostatniej strony i dzwoni pod numer. Profil dostaje link do instrukcji wizyty od samej kancelarii, a godziny idą za tym, jak ludzi naprawdę się przyjmuje.

4. Tydzień 4

   Drzwi i raport. Pinezka przesuwa się do wejścia, z którego ludzie naprawdę korzystają, szczegóły dostępu zostają opisane, a każde zdjęcie przechodzi kontrolę w pełnym rozmiarze. Raport wymienia czynności pokazywane teraz na profilu, zasadę umawiania, link do instrukcji i wejście, a przy każdym punkcie stoi nazwisko osoby, która go zatwierdziła.

Przykład tego, jak można ułożyć cztery tygodnie w kancelarii notarialnej, a nie prognoza: nie opisuje żadnej prawdziwej kancelarii, nie podaje żadnej czynności jako wykonywanej i nie obiecuje wizyt.

Najczęstsze pytania