Powiedz w Mapach Google kierownictwu spółek, jaki audyt prowadzi Twoja firma audytorska

Rodzaj zlecenia, zespół, branże i początek rozmowy o zakresie zlecenia

Cztery kroki idą w tej kolejności, chyba że Twoja wizytówka któryś z nich już spełnia. Każdy kończy się brzmieniem potwierdzonym przez firmę, zanim cokolwiek zostanie opublikowane.

1. 1

   Badanie sprawozdania oddzielone od kontroli o tej samej nazwie

   Menedżer czyta każdy wiersz usług, kategorię i opis pod kątem innych znaczeń, jakie czytający może nadać słowu audyt: przegląd strony, kontrola reklam, audyt energetyczny, kontrola systemu jakości, wizyta urzędu skarbowego. Każde z nich jest albo nazwane jako niewykonywane, albo pominięte. Do Ciebie należy potwierdzenie, jakie rodzaje zleceń firma przyjmuje, obowiązkowe czy zamawiane, a jakich odmawia.

2. 2

   Dane zawodowe i zespół w brzmieniu firmy

   Nazwiska, funkcje, tytuły i członkostwa zbiera się z dokumentów, które przesyłasz, i wpisuje w Twoim brzmieniu. Link do wpisu w publicznym rejestrze trafia na profil tylko wtedy, gdy go dostarczysz. Menedżer sprawdza, czy się otwiera, a nie co dowodzi. Każdy wiersz zatwierdzasz Ty, a ten, którego nikt nie zatwierdzi, zostaje poza profilem.

3. 3

   Branże bez żadnej spółki w kadrze

   Branże i wielkości spółek zapisuje się jako rodzaje działalności, o których firma chce rozmawiać, nigdy jako listę nazw, logo ani miejsc. Ty rozstrzygasz, które branże firma zna na tyle dobrze, by o nich rozmawiać, a które oddałaby innej firmie.

4. 4

   Jak zaczyna się rozmowa o zakresie zlecenia i co firma rozstrzyga, zanim przyjmie zlecenie

   Wizytówka wskazuje drogę, którą osoba kierująca spółką zaczyna pierwszą rozmowę, kto odbiera i co mieć przygotowane, a także mówi wprost, że przyjęcie zlecenia firma rozstrzyga po tej rozmowie. Menedżer przechodzi drogę kontaktu do ekranu końcowego. Zatwierdzasz drogę, godziny i brzmienie, a decyzje o przyjęciu zlecenia i o niezależności pozostają przy Tobie.

Co się dezaktualizuje i co wpędza firmę audytorską w kłopot

Kłopoty mają dwie postaci: dane, które zestarzały się, bo nikt za nie nie odpowiada, oraz publiczne sformułowania sięgające dalej, niż firma jest w stanie obronić.

• Słowo audyt ściąga niewłaściwe zapytania: o przegląd strony, audyt energetyczny albo kontrolę urzędu skarbowego, czego firma nie wykonuje. Każda taka rozmowa zaczyna się od tłumaczenia, czym firma się zajmuje.
• Lista zespołu sprzed dwóch lat: wciąż figuruje wspólnik, który odszedł, nie ma nowego seniora, a stanowisko nosi nazwę, której firma już nie używa. Czytający, który szuka nazwiska i nie znajduje osoby, traci zaufanie do reszty wizytówki.
• Tytuł zawodowy albo członkostwo zapisane głosem firmy, których od dawna nikt nie porównał z dokumentem. Nie nam o nich zaświadczać. To firma ma za nie ręczyć, a wizytówka musi być tak sformułowana, żeby było to widać.
• Sformułowania sprzedające wynik: opinię bez zastrzeżeń, badanie bez uwag, rezultat, który spodoba się organowi nadzoru. Opinię wydaje biegły rewident po zakończeniu pracy. Wizytówka obiecująca ją z góry wygląda jak przeciwieństwo niezależnego badania.
• Ogólne zdania o niezależności albo o przyjmowaniu każdego zlecenia. Firma rozstrzyga jedno i drugie osobno w każdym przypadku, a zdanie z mapy można później przyłożyć do tej decyzji w trudnej rozmowie ze spółką, której firma odmówiła.
• Nazwa spółki, logo albo szczegół branżowy, który ją zdradza: wzmianka o zakładzie na północy, tabliczka z podziękowaniem na ścianie sali, widoczna na zdjęciu. Nawet pochlebna wzmianka potwierdza relację, której spółka nie zgodziła się upubliczniać.

Miesiąc utrzymania w firmie audytorskiej

Menedżer pracuje, nie widząc sprawozdań, raportów ani niczego, co spółka przekazała firmie, i o nic takiego nie prosi. Jeśli jakieś zadanie zależałoby od takich materiałów, menedżer zatrzymuje się na nim i oddaje je firmie.

• Listę usług czytamy w zestawieniu z rodzajami zleceń, które firma ostatnio potwierdziła. Każdy wiersz, w którym badanie sprawozdania rozmywa się w inną kontrolę, zostaje przepisany albo zdjęty.
• Tekst o zespole porównujemy z osobami, które firma wymienia dziś. Gdy ktoś odchodzi albo zmienia funkcję, menedżer poprawia opis, wpisy i podpisy pod zdjęciami, gdy tylko firma zgłosi zmianę.
• Każdy tytuł, członkostwo i link do rejestru wraca do firmy po potwierdzenie jej własnymi słowami, a data potwierdzenia trafia do dziennika. Wiersz, za którym nikt nie ręczy, jest usuwany.
• Branże sprawdzamy z tym, co firma potwierdza, żeby dziedzina, której firma już nie obsługuje, nie ściągała dalej zapytań.
• Odpowiedzi pozostają w brzmieniu z pierwszego miesiąca, a menedżer nie dochodzi, kto napisał opinię i czy w ogóle stało za nią jakieś zlecenie.
• Godziny specjalne obejmują zamknięcie trwające do sześciu kolejnych dni i wpisuje się je, zanim ono się zacznie; dłuższe zamknięcie oznacza się jako tymczasowo zamknięte. Dotyczy to zarówno tygodni, kiedy cały zespół pracuje u klientów, jak i dni, kiedy biuro jest zamknięte.

Odpowiedzi, gdy nikt nie może powiedzieć, czy zlecenie w ogóle istniało

Publiczne podziękowanie za dobrą współpracę mówi wszystkim, że spółka była zleceniodawcą, a firma audytorska nie może tego powiedzieć sama z siebie. Firma i menedżer ustalają brzmienie raz, przed pierwszą odpowiedzią. Potem menedżer przygotowuje projekty, firma je zatwierdza, a szablon ustalony przez firmę z góry może obsłużyć rutynowe podziękowania.

• Odpowiedź przyjmuje opinię do wiadomości i dziękuje autorowi za jej napisanie. Nic w niej nie potwierdza zlecenia, roku, branży, członka zespołu ani ustalenia.
• Życzliwa opinia od osoby kierującej spółką dostaje odpowiedź niepowtarzającą z niej niczego, bo powtórzenie pochwały zamieniłoby ją w publiczne oświadczenie firmy o spółce.
• Opinia od kogoś, kto szukał innego rodzaju audytu, dostaje krótką, uprzejmą odpowiedź, że firma bada sprawozdania finansowe i nie wykonuje przeglądów stron ani kontroli reklam. Odpowiedź nie sugeruje, że autor kiedykolwiek był zleceniodawcą.
• Opinia od spółki, której firma nie przyjęła, nie dostaje uzasadnienia odmowy. Czy przyjąć zlecenie, rozstrzyga firma, a powody odmowy zostają przy niej.
• Wpisy opisujące opinię biegłego rewidenta, ustalenie z badania albo spór z biegłym trafiają do firmy, zanim powstanie jakiekolwiek brzmienie odpowiedzi, a menedżer czeka, aż firma powie, czy w ogóle chce odpowiadać.

Firma pod jednym dachem albo biura w kilku miastach

1. Tydzień 1

   Tożsamość i słownictwo. Najpierw wizytówkę czyta się oczami osoby kierującej spółką: zaznacza się każde miejsce, w którym słowo audyt mogłoby oznaczać inną kontrolę, i spisuje, co opublikowano o zespole. Najstarszy wpis może pochodzić z lat, gdy produkt nazywał się Google Moja Firma. Równolegle ustala się brzmienie odpowiedzi.

2. Tydzień 2

   Rodzaje zleceń. Lista usług jest przepisywana z tego, co firma potwierdza: badanie sprawozdania finansowego jako osobny wiersz, obok niego inne prace, a odrzucane zlecenia nazwane. Wiersze mówiące za niezależność firmy albo za przyjmowanie zleceń znikają.

3. Tydzień 3

   Ludzie i branże. Każde nazwisko, tytuł i link trafia do firmy, która potwierdza je własnymi słowami, brzmienie branż zostaje przycięte do tego, co firma potwierdza, a zdjęcia są sprawdzane pod kątem wszystkiego, co mogłoby umieścić w kadrze jakąś spółkę.

4. Tydzień 4

   Droga do kontaktu i raport. Menedżer przechodzi drogę od wizytówki do rozmowy o zakresie zlecenia aż do ekranu końcowego, ustawia godziny zgodnie z tym, kto odbiera telefon, i pisze raport z listą wprowadzonych zmian, punktów, których firma nie chciała potwierdzić, oraz opinii czekających na jej decyzję.

Przykład jednego ze sposobów uporządkowania pracy. To szkic, nie wynik, i nie przedstawia żadnej prawdziwej firmy. Twój własny pierwszy miesiąc zależy od tego, w jakim stanie jest dziś wizytówka i jakie zasady obowiązują Twoją firmę.

Najczęstsze pytania