Prowadzenie Profilu Firmy w Google dla agencji ubezpieczeniowych i agentów lokalnych

Kim jesteś, jaka z tego nazwa, jakie ubezpieczenia, jakie odpowiedzi

Kolejność, w jakiej menedżer pracuje w biurze ubezpieczeniowym. Każdy krok kończy się potwierdzeniem agenta, a do tego czasu wizytówka zostaje taka, jaka jest.

1. 1

   Ustal, kim jest firma

   Agent samodzielny czy biuro agencji, związane z jednym ubezpieczycielem czy współpracujące z kilkoma. Menedżer pyta, a odpowiedź pochodzi z rejestracji albo umowy agencyjnej agenta, nigdy z szyldu ani ze strony ubezpieczyciela. Na jednych rynkach agenci pracują dla jednego zakładu, na innych mogą dla kilku, więc wizytówka powtarza dokumenty i nic ponad nie.

2. 2

   Ustaw wynikającą z tego nazwę i rodzaj wizytówki

   Agent samodzielny w biurze z marką ubezpieczyciela dzieli z nią jedną wizytówkę, nazwaną w formacie Google, jak w przykładzie Allstate: Joe Miller. Gdzie kilku agentów przyjmuje w jednym biurze, biuro ma wizytówkę własną, a wizytówka każdego agenta niesie samo jego nazwisko. Drugą wizytówkę założoną tylko na inny rodzaj ubezpieczenia proponujemy do usunięcia.

3. 3

   Nazwij rodzaje ubezpieczeń i pierwsze spotkanie

   Każdy rodzaj wchodzi jako usługa w słowach czytelnika, z tym, co dzieje się przy biurku: nowa polisa, odnowienie, pomoc z formularzami. Obok stoi to, czego biuro nie robi. Potem pierwsze spotkanie: wejście z ulicy, po umówieniu albo u klienta w domu lub firmie, tak jak prowadzi je agent.

4. 4

   Uzgodnij, jak odpowiada się na opinie

   Zanim pójdzie jakakolwiek odpowiedź, agent zatwierdza sformułowanie, które nie dotyka polisy, szkody ani składki. Na opinię o odmowie wypłaty odpowiada się wyłącznie w imieniu biura, a czy w ogóle, rozstrzyga agent.

Gdzie wizytówka agenta ubezpieczeniowego zaczyna szwankować

Większość kłopotów bierze się z jednego pomieszania: czytelnik nie odróżnia agenta od ubezpieczyciela ani biura od strony zbierającej zapytania. Reszta jest tego skutkiem.

• Nazwa, która wygląda na oddział samego ubezpieczyciela. Biuro agenta związanego z jednym zakładem, nazwane samą marką, wygląda jak firma, więc dzwoniący oczekują jej działu szkód, jej rejestrów klientów i jej decyzji.
• Wizytówka przypominająca zbieracz zapytań: bez biurka, bez szyldu, za to z formularzem i obietnicą ofert od wielu firm. Google wymienia firmy generujące leady wśród tych, które w ogóle nie mogą mieć wizytówki.
• Osobne wizytówki dla każdego rodzaju ubezpieczenia, jedna na samochody, druga na domy, pod tym samym agentem. Zasady Google nie przewidują, by indywidualny praktyk miał kilka wizytówek, po jednej na specjalizację.
• Opis albo wpis brzmiący jak ochrona: pełna ochrona, każda szkoda wypłacona, najniższa składka w mieście. Czytelnik bierze to za słowo biura, a biuro nie dotrzyma obietnicy, która należy do umowy ubezpieczyciela.
• Słowo niezależny albo lista ubezpieczycieli, których rejestracja agenta nie potwierdza. Agent związany z jednym zakładem, opisany jako porównujący rynek, składa twierdzenie, którego nikt na wizytówce nie obroni.
• Godziny przepisane z budynku, podczas gdy agent połowę tygodnia spędza u klientów. Google oczekuje, że praktyk jest kimś, kogo odwiedzający zastanie osobiście pod zweryfikowanym adresem w godzinach pokazanych na wizytówce.
• Prywatny adres domowy widoczny na mapie u agenta, który nikogo tam nie przyjmuje, albo adres biura utrzymywany długo po tym, jak agent zaczął pracować w terenie.

Miesięczny obchód wizytówki biura ubezpieczeniowego

Menedżer nie potrzebuje niczyjej polisy. Miesiąc dotyczy biura: kogo reprezentuje, czym się zajmuje, kiedy ktoś w nim jest i jak brzmią jego publiczne słowa.

• Nazwę i zapis o relacji z ubezpieczycielem czytamy obok aktualnych dokumentów agenta. Zmiana ubezpieczyciela, dołączenie drugiego albo wygasła umowa agencyjna idą do agenta, zanim ruszy jakiekolwiek słowo na wizytówce.
• Rodzaje ubezpieczeń zestawiamy z tym, co biuro faktycznie obsługiwało w tym miesiącu. Rodzaj przekazany koledze w innym mieście albo taki, którego ubezpieczyciel nie oferuje już przez to biuro, schodzi z wizytówki za zgodą agenta.
• Każde zdanie w opisie, w usłudze i we wpisie sprawdzamy pod kątem brzmienia jak ochrona, wypłata albo cena; takie zdanie wraca do agenta, który zostawia je własnymi słowami albo rezygnuje.
• Każdy link z wizytówki przeklikujemy do końca. Przycisk prowadzący na stronę ubezpieczyciela z zakupem polisy przez internet zamieniamy na rezerwację albo kontakt biura, jeśli agent tego chce.
• Godziny drzwi i godziny agenta porównujemy z prawdziwym kalendarzem. Przerwa świąteczna krótsza niż tydzień oznacza godziny specjalne; gdy biuro zamyka się na tydzień lub dłużej, wizytówka przechodzi w status tymczasowo zamknięte.
• Zdjęcia oglądamy w pełnym rozmiarze. Biurko z otwartą teczką, ekran z danymi klienta albo wydrukowana tabela składek idą do agenta, zanim cokolwiek zostanie opublikowane.
• Opinie i wiadomości czytamy w poszukiwaniu numeru szkody, numeru polisy albo odmowy. Żadna nie dostaje szczegółowej odpowiedzi, a czy odpowiedź w ogóle trafi do sieci, decyduje agent.

Odpowiedzi bez polisy, szkody i składki

Opinia o biurze ubezpieczeniowym bywa naprawdę opinią o ubezpieczycielu: odmowa wypłaty, składka podniesiona przy odnowieniu. Odpowiedź mówi tylko w imieniu biura, w sformułowaniu, które agent zatwierdził, zanim powstała pierwsza z nich.

• Podziękowanie dostaje podziękowanie za wizytę albo rozmowę, bez słowa o tym, jaką polisę załatwiono, ile kosztowała i co obejmuje.
• Złość z powodu odmowy albo opieszałej likwidacji szkody dostaje krótkie przyjęcie do wiadomości i numer biura. Odpowiedź nie tłumaczy decyzji ubezpieczyciela ani jej nie broni, nie potwierdza też, że autor ma polisę.
• Skarga na składkę przy odnowieniu dostaje odpowiedź bez kwoty i bez uzasadnienia, bo cenę ustala ubezpieczyciel, a publiczne wyjaśnienie zabrzmiałoby jak zobowiązanie biura.
• Opinia wymieniająca agenta z imienia dostaje odpowiedź podpisaną przez biuro. Zasady Google pozwalają na imię publicznie działającego fachowca, który pracuje pod tym szyldem, a odpowiedź nadal nic nie mówi o sprawach agenta z autorem.
• Autor, który wziął biuro za dział szkód ubezpieczyciela, dowiaduje się w zatwierdzonych słowach agenta, że to biuro agenta, i gdzie ten ubezpieczyciel przyjmuje zgłoszenia szkód.
• Każdą opinię oznaczamy tematem: usługa samego biura albo decyzja ubezpieczyciela. Dzięki temu raport miesięczny pokazuje, na które skargi biuro faktycznie może coś poradzić.

Jeden agent, biuro agencji albo kilka biur

1. Tydzień 1

   Kim jest firma. Menedżer zestawia nazwę wizytówki, jej kategorię i opis z dokumentami agenta i rozstrzyga jedno pytanie: agent samodzielny czy agencja, jeden ubezpieczyciel czy kilku. Wizytówka może pochodzić z czasów, gdy produkt nazywał się Google Moja Firma, a stare sformułowania często z tamtych lat przetrwały.

2. Tydzień 2

   Nazwa i rodzaj wizytówki. Agent dostaje propozycję: nazwę w formacie Google dla takiego biura, los ewentualnej drugiej wizytówki założonej na jeden rodzaj ubezpieczenia i zapis o relacji do opisu.

3. Tydzień 3

   Rodzaje ubezpieczeń i pierwsze spotkanie. Usługi zostają przepisane na rodzaje potwierdzone przez agenta, każde zdanie brzmiące jak ochrona trafia do agenta, a linki i godziny sprawdzamy z prawdziwym tygodniem.

4. Tydzień 4

   Odpowiedzi na opinie i podsumowanie. Odpowiedzi czekające w kolejce wychodzą w uzgodnionym brzmieniu, wszystko o szkodzie zatrzymujemy dla agenta, a podsumowanie wylicza, co zmieniono i co nadal wymaga potwierdzenia agenta.

Przykład, dla biura jednego agenta, kolejności, w jakiej mogą przebiegać pierwsze cztery tygodnie. To tylko szkic następstwa czynności: nie podajemy żadnego wyniku, a biuro jest wymyślone.

Gdy biuro ubezpiecza firmy

Niektóre agencje większość tygodnia spędzają przy klientach biznesowych, a nie przy gospodarstwach domowych. Wtedy wizytówka przesuwa się w kilku miejscach.