Pokaż kierowcom w Mapach Google, jakie marki i naprawy przyjmuje Twój warsztat samochodowy

Marki i naprawy, pierwsze oględziny, wjazd, zakres

Na każdym kroku przyjęcie serwisowe podaje jeden fakt. Menedżer edytuje odpowiednie pola, gdy się zgodzisz, a rejestr zapisuje każdą zmianę z datą.

1. 1

   Co biorą te stanowiska, na piśmie

   Przyjęcie podaje własną listę: marki, które jest gotowe wymienić, naprawy wykonywane na miejscu, te przekazywane partnerowi i te, których warsztat nie bierze. Usługi i opis zostają przycięte do tej listy.

2. 2

   Diagnostyka i naprawa jako osobne usługi

   Pierwsze, na co kierowca może się umówić, to oględziny auta. Diagnostyka i naprawa stają się osobnymi usługami, opis mówi, co obejmuje pierwsza wizyta, a ścieżka rezerwacji jest sprawdzana pod kątem tego, czego potrzebuje przyjęcie: auto, rocznik i objawy.

3. 3

   Wjazd sprawdzany razem z trasą

   Adres, pinezkę i trasę sprawdza się razem, a jeśli pinezka nie zgadza się z miejscem warsztatu, proponowana jest poprawka, którą rozpatruje Google. Punkt orientacyjny trafia do opisu, zdjęcie bramy od ulicy do galerii, a opis mówi, gdzie auto czeka na terenie i kto odbiera kluczyki.

4. 4

   Zakres ustalany, gdy auto jest na podnośniku

   Co obejmie naprawa i ile będzie kosztować, warsztat ustala z kierowcą. Profil mówi z góry, że wizyta zaczyna się od oględzin auta i że nic poza nimi nie rusza bez telefonu.

Wizytówka, która wciąż opisuje warsztat sprzed kilku lat

Problemy biorą się tu zwykle z różnicy między warsztatem sprzed kilku lat a dzisiejszym: sprzęt sprzedany, specjalista odszedł, naprawę przekazuje się teraz partnerowi. A wizytówka wciąż opisuje dawny warsztat.

• Lista usług wciąż niesie robotę, której warsztat po cichu przestał się podejmować, albo którą oddaje teraz partnerowi, więc telefon dzwoni w sprawach, których żadne z tych stanowisk nie bierze.
• Marki wpisane w nazwę firmy mają łapać wyszukiwania. Google przepisuje nazwy niezgodne z szyldem nad drzwiami, a nazwa wciąż poprawiana wysyła cały profil pod weryfikację.
• Opis napisany lata temu twierdzi coś, czego warsztat nie potwierdzi na papierze. Słowa takie jak autoryzowany serwis mają sens w wizytówce tylko wtedy, gdy stojąca za nimi umowa jest prawdziwa i warsztat może ją pokazać.
• Godziny pokazują, kiedy warsztat jest otwarty, ale nic nie mówi kierowcy, że zapisy na dłuższe naprawy w tym tygodniu są pełne, więc przyjeżdża, licząc na wolny termin.
• Numer z wizytówki dzwoni na hali, gdzie przy pracy nikt go nie słyszy, i połączenia zostają bez odpowiedzi.
• Odnośnik do umawiania wizyt otwiera formularz, który nigdy nie pyta, jakie to auto, więc przyjęcie poznaje naprawę dopiero wtedy, gdy auto stoi już na placu.
• Galeria ma lata: czytelne tablice i numer VIN, czyjeś rzeczy na tylnym siedzeniu, auta z sezonu, którym ten warsztat już się nie zajmuje.

Miesiąc w warsztacie, od podnośnika do wizytówki

Wszystko dzieje się we własnym Profilu Firmy warsztatu w Google. Menedżer pracuje według stałego harmonogramu i bierze fakty od przyjęcia.

• Lista usług jest zestawiana z tym, co stanowiska faktycznie brały w zeszłym miesiącu, a wszystko przekazane teraz partnerowi schodzi z listy, zamiast dalej ściągać telefony.
• Godziny aktualizuje się na dni, w które warsztat jest zamknięty albo pracuje inaczej, na przykład w święta. Dzień, w którym przyjmuje się tylko krótkie naprawy, nie zmienia godzin; pisze się o nim we wpisie.
• Gdy podnośnik albo maszyna, na której warsztat polega, nie działa, krótki wpis mówi, które naprawy są wstrzymane i do kiedy. Potwierdzone przez Ciebie usługi zostają na wizytówce i schodzą z niej dopiero wtedy, gdy warsztat przestaje wykonywać tę pracę.
• Trasa dojazdu i zdjęcie bramy są sprawdzane ponownie za każdym razem, gdy coś się zmienia wokół placu: nowe ogrodzenie, szlaban, sąsiad blokujący przejazd, roboty drogowe na dojeździe.
• Odpowiedzi na opinie powstają w tonie wybranym przez warsztat, a wszystko o tym, jak uzgadniano zakres naprawy, trafia do przyjęcia jako notatka.
• Pytania powtarzające się przez telefon (części przywiezione przez kierowcę, powrót do domu, gdy auto zostaje, czy dana marka jest przyjmowana) zamieniają się w potwierdzone brzmienie na profilu, gdy przyjęcie je zatwierdzi.
• Co miesiąc roboty, o które pytano przez telefon, zestawia się z listą usług. Robota, o którą kierowcy wciąż pytają, a stanowiska jej nie biorą, jest opisana jako nieprzyjmowana, a ta, którą stanowiska biorą, ale której brakuje na liście, jest dodawana po potwierdzeniu przez przyjęcie.

Opinie o rachunku, części na zamówienie albo usterce, która wróciła

Opinie rzadko dotyczą tu uprzejmości. Dotyczą auta, które wróciło z inną usterką, rachunku, który urósł po podniesieniu auta, albo czekania na część. Menedżer pisze odpowiedzi w Twoim tonie, a techniczna strona każdego sporu zostaje przy warsztacie.

• Opinia, która powtarza się w tej branży, mówi, że robotę wykonano bez wcześniejszego telefonu. Dostaje odpowiedź o tym, jak tutaj uzgadnia się zakres, nigdy publicznej rekonstrukcji tego, co było nie tak z autem.
• Opinia z nazwiskiem mechanika i diagnozą dostaje odpowiedź bez powtarzania jednego i drugiego. Zaprasza kierowcę, żeby przywiózł auto ponownie, tak żeby ktoś mógł się mu porządnie przyjrzeć.
• Na opinię, że po naprawie auto jest niebezpieczne, menedżer nie odpowiada według własnego uznania. Trafia ona do warsztatu przed wszystkim innym, a każda publiczna odpowiedź, zwykle krótkie zaproszenie do przyjazdu z autem, używa brzmienia zatwierdzonego przez warsztat.
• Czekanie na część to częsta skarga i często nie chodzi wcale o mechanika. Odpowiedź tłumaczy, jak tutaj zamawia się części, słowami potwierdzonymi przez Ciebie raz.
• Część opinii pochodzi od kierowców, których warsztat odesłał. Własny zapis przyjęcia mówi, czy w ogóle była jakaś naprawa, a odpowiedź może wtedy spokojnie wyjaśnić, dlaczego ta robota nie wchodzi na te stanowiska.
• Powtarzające się wątki trafiają do przyjęcia jako krótka lista, bo problem z tym, jak uzgadnia się zakres, widać w opiniach na długo, zanim pojawi się gdziekolwiek indziej.

Jeden plac albo kilka warsztatów z różnymi podnośnikami

1. Tydzień 1

   Najpierw dostęp, potem prawda o warsztacie. Menedżer pracuje na Twoim koncie, a potem spisuje dwie listy obok siebie: marki i naprawy, które potwierdza przyjęcie, i te, które obiecuje dziś wizytówka. Różnica między tymi listami to większość pierwszego miesiąca.

2. Tydzień 2

   Wjazd. Trasę od głównej drogi porównuje się z bramą, przez którą auta naprawdę wjeżdżają, adres i pinezkę sprawdza się razem z nią, zdjęcie bramy z ulicy trafia do galerii, a ścieżkę umawiania wizyty testuje się tak, jak zrobiłby to kierowca.

3. Tydzień 3

   Sama wizytówka. Kategorie i usługi przycina się do potwierdzonej listy, nazwa wraca do tego, co stoi na szyldzie, godziny ustawia się na święta i inne dni, gdy warsztat jest zamknięty albo pracuje inaczej, a wszystko w opisie, czego nie da się potwierdzić, trafia do propozycji usunięcia.

4. Tydzień 4

   Opinie i to, co wciąż słyszy przyjęcie. Odpowiedzi są pisane tonem, który wybrał warsztat, powtarzająca się skarga o zakres trafia do przyjęcia do przejrzenia, a miesiąc kończy się zapisem każdej zmiany, listą marek w obecnym kształcie i faktami, które wciąż czekają na Twoje potwierdzenie, takimi jak zasada dotycząca części albo używana brama.

To przykład zwykłej kolejności pracy, a nie wynik obiecany jakiemukolwiek warsztatowi ani harmonogram, którego Twój warsztat musi przestrzegać. Wizytówka z markami wpisanymi w nazwę zaczyna od dłuższej listy niż ta, która już zgadza się z szyldem.

Blacharstwo i lakiernictwo

Jeden bliski sąsiad często dzieli ten sam plac i mimo to potrzebuje wizytówki, która zachowuje się inaczej.